پرویز شیخطادی، کارگردان سینما و تلویزیون و سازنده آثاری چون «تانکخورها» و «امپراتور جهنم»، درباره آثار اپیزودیکی که این روزها درباره جنگ رمضان از تلویزیون پخش میشود،گفت: هنرمندانی که در پی ساخت اثری اثرگذار هستند، به سراغ تولیدات سطحی و پرریسک نمیروند.
او در پاسخ به پرسشی درباره معیارهای لازم برای ساخت فیلمی سینمایی در ارتباط با جنگ رمضان،عنوان کرد: امروز با وجود کیفیت بالاتر صدا و تصویر تلویزیون، همچنان باید در تعریف قاب و ماهیت رسانهها دقت کرد. تلویزیون یک نهاد اجتماعی نیست؛ در حالی که سینما این جایگاه را دارد. سینما مخاطب را در محیطی متمرکز غرق میکند و به همین دلیل تأثیرات عمیقتر و ماندگارتری برجای میگذارد.
شیخطادی تأکید کرد: ساخت آثار سطحی، از اعتبار تجربه سینمایی میکاهد و آن را به سرگرمی ساده و کماهمیت تقلیل میدهد.
او در پاسخ به سوالی درباره میزان نمایش واقعیتهای جنگ، افزود: سینمای جنگ مشابه خود پدیده جنگ، به دو شاخه سینمای متجاوز و سینمای مدافع تقسیم میشود. در سینمای مدافع، حقیقت و اصالت بر جعل و روایتهای تحریفشده برتری دارد و تصویر زندگی و میدان نبرد در ریشههای مشترک پیوند میخورند.
به گفته او، در مقابل، سینمای متجاوز—even if victorious—تا سالها یک ننگ تاریخی و روانی را بر جامعه تحمیل میکند.
شیخطادی درباره لزوم حضور چهرههای شناختهشده نیز گفت: فیلمسازی جدی و اثرگذار ارتباطی با جوانگرایی یا حضور ستارهها ندارد؛ هر کارگردانی که قصد خلق اثر قابلاعتنا دارد، از مجموعه تجربه، مهارت و دانش لازم بهره میگیرد و سراغ ساخت آثار شتابزده و کمعمق نمیرود.
او تأکید کرد: ارزش یک فیلم صرفاً با حضور چهره مشهور تضمین نمیشود؛ بسیاری از آثار ماندگار بدون حضور ستارهها موفق شدهاند، چرا که بر فیلمنامه و بازیگری توانمند تکیه داشتهاند. همچنین دسترسی آسان مخاطب به تیزرهای حرفهای باعث شده بینندگان پیش از تماشا بتوانند ارزیابی اولیهای از کیفیت اثر به دست آورند.
نظر شما